01.08.2012 - 68 rocznica Wybuchu Powstania Warszawskiego
1 sierpnia 1944 roku o godzinie 17.00, oznaczonej kryptonimem "W",
rozpoczęło się w Warszawie powstanie, którym dowodził płk Antoni Chróściel, mające na celu
wyparcie garnizonu niemieckiego i opanowanie miasta. Termin wybuchu związany był z faktem
bezpośredniej obecności podchodzących pod Warszawę oddziałów radzieckich. Oswobodzenie
Warszawy traktowane było przez polityków polskich w Londynie oraz Warszawie jako szczególny atut
w grze politycznej dotyczącej kształtu ustrojowego przyszłej Polski. Przywitanie wojsk radzieckich w wolnej
stolicy wzmocniłoby pozycję premiera Stanisława Mikołajczyka w prowadzonych przez niego
rokowaniach z J. Stalinem w sprawie przywrócenia stosunków dyplomatycznych, składu
przyszłego rządu i przebiegu wschodniej granicy Polski.
Decyzja o podjęciu walki o Warszawę zapadła jednak w kraju i podjęta została
przez dowództwo Armii Krajowej, które 31 lipca powiadomiono o pojawieniu się czołgów
radzieckich na przedmieściach stolicy.
1 sierpnia znajdowało się w Warszawie około 20 tys. żołnierzy niemieckich
oraz około 40 - 45 tys. żołnierzy Armii Krajowej, ustępujących jednakże Niemcom pod względem
uzbrojenia i wyekwipowania (np. zapasy amunicji wystarczały na 2 - 3 dni walki).
Tego dnia skoncentrowane wcześniej oddziały AK zaatakowały ważniejsze punkty strategiczne
miasta. Zaskoczenie i wola walki nie mogły jednak zrównoważyć zdecydowanej przewagi Niemców.
Wobec znacznego powstrzymywania w pierwszym tygodniu sierpnia ofensywy radzieckiej, co wedle wszelkiego
prawdopodobieństwa miało bezpośredni związek z toczącymi się walkami w Warszawie, gdyż Stalinowi odpowiadał wariant
zdławienia powstania niemieckimi siłami - oddziały hitlerowskie przystąpiły do wypierania
powstańców z kolejnych dzielnic miasta.
Staraniem rządu polskiego w Londynie powstanie otrzymywało pomoc drogą
powietrzną. Samoloty pilotowane przez załogi polskie, amerykańskie, brytyjskie, kanadyjskie
i południowoafrykańskie startowały z lotnisk we Włoszech. Ogółem w 192 zrzutach dostarczono
powstańcom około 230 ton uzbrojenia i amunicji. Zestrzelonych zostało 41 samolotów, a ponad
63% zrzutów trafiło w ręce niemieckie.
W ostatnich dniach sierpnia powstanie weszło w fazę przesilenia. Coraz
bardziej uświadamiano sobie, iż powstanie bez wydatnej pomocy z zewnątrz skazane jest na klęskę.
Próby porozumiena z dowódcą radzieckim na prawym brzegu Wisły marszałkiem Konstantym Rokossowskim
nie dały rezultatu, natomiast niechęć Stalina do powstania przejawiała się w fakcie nie wyrażenia zgody
na lądowanie samolotów alianckich, dokonujących zrzutów, na lotniskach radzieckich.
15 września I Armia Wojska Polskiego zajęła Pragę i między 16 a 22 września
doszło do prób pomocy powstaniu. Jednakże utworzone na lewym brzegu Wisły przyczółki zostały
zlikwidowane przez Niemców. Kiedy 23 września Niemcy zajęli jedną z ostatnich dzielnic Czerniaków, stało
się oczywiste, że walka o Warszawę dobiegała końca. Po kapitulacji ostatniej dzielnicy - Mokotowa -
dowodztwo Armii Krajowej podjęło 30 września pertraktacje z Niemcami w sprawie ewakuacji ludności cywilnej
i przerwania dzałań zbrojnych.
Sekrety kreatywnego myślenia
Pewnie znasz ludzi, którzy z łatwością rozwiązują życiowe problemy, a w pracy i towarzystwie błyszczą oryginalnymi pomysłami, na które Ty nigdy byś nie wpadł.
Wyobraź sobie, jak by to było, gdybyś miał pod ręką konkretne narzędzia do rozwiązywania problemów i jak byś się czuł, wiedząc, że Twój umysł jest zawsze gotowy do generowania najlepszych pomysłów, które wzbudzają zachwyt wśród innych.
więcej
